Sevgi ve kavga,yazılışlarında bile aralarında belirgin bir fark var.Güzel olan ince harflerle kötü olan ise kalın harflerle yazilmıştır.Bu  farka karşı sadece '''DİLİ YOK KALBİMİN Kİ , NE DİYEYİM''' diyebilirim.

Sevgi anlayışım beni acizane sevgiyi yazmak yaşatmak ve dostlukları tekrar sağlamaya zorladı.birazcık sevgi ve dostluklar adına birşeyler yazabilirsem yaradanıma şükrederim;yazamazsam eğer sevginin yaşanır ama yazılamaz olduğunu göstermiş olurum buda ayrı bir güzeldir...

Bu anlayışımın ışıgında söylemek istediklerim var,,

Ufak tefek dargınlıkların ve atışmaların olduğu dönemde bile bence insanlarımıza barış ve huzur getirecek olanlar gönlü sevgi dolu olanlardır.Eğer insanlar bizi sevgi kapısından kovarlarsa biz sevgi bacasından girmeliyiz.Sevgi insanları buluşturan bir köprüyse eğer neden bizlerde bu köprüde bir taş olmayalım ki...İnsanların bütün sermayesi sevgi olmalı, sevgi dolu insan kıramaz kimseyi kavga edemez.sevgisi çok olan kavgada güçsüz kalır yumruğu kaldırsa bile vuramaz.. diğer insan ise kaldırır atar yumruğu ve tüm güzellikleri yok eder..

Herkesle dost olalım muhabbet daveti nereden ve kimden gelirse gelsin daveti geri çevirmeyelim..Sevgi kişi,  kişilik, yaş ve boy seçmez eğer sevgini göstermek istersen önündeki tek engel daha fazla sevmektir.

Bizlerde sevgimize sadece büyük sevgileri engel gördük.Sevgimizin bedeli olarak hepberaber bir sevgi çeki keselim..Eşimiz, dostumuz eğer bizler için güzel şeyler yapmış veya yapmaya çalışıyorsa sevgimizle karşılık verelim ufak bir hatasına karşılık sevgi engeli koyalım.DORTLARIMIZI,AKRABALARIMIZI GÖRÜNCE BAŞIMIZI EĞMEK YERİNE sevgi selamı olarak bir gülücük verelim.(sadakaların en büyüğü).Kin ve nefret bir sinek gibidir,büyük zararlar vermeden yok etmeyi bilelim.

HAYDİ,,,,hep beraber SEVMEYE....